امام زاده عبدالله جائیج

امامزاده عبدالله ِ جائیج ِ لواسان از نوادگان (نتیجه) امام موسی الکاظم علیه السلام است که در قرون اولیه اسلامی از مدینه به ایران مهاجرت کرد و در ایران درگذشت.


امام زاده عبدالله جائیج

عکس مربوط به 60 سال پیش از امامزاده عبدالله
ساختمان مقبره این امامزاده در شهر لواسان، بلوار امام خمینی، گورستان محله قدیمی جائیج (جاج) واقع شده و قسمتی از صحن خارجی آن به مزار (سه شهید 1- شهید منصور راکی 2- شهید حسن جمشید گرجی وشهید مسعود جمشیدی )و گورستان جائیچ اختصاص داده شده که در مجاورت مسجدالنبی جائیج قرار گرفته‌است.

این بنا در فهرست آثار تاریخی سازمان میراث فرهنگی به ثبت رسیده و در سالهای اخیر تحت نظر کارشناسان آن سازمان مورد مرمت و باز سازی قرار گرفته‌است


پیشینه
در مورد علت مهاجرت این امامزاده به ایران اطلاعات دقیق و یکدستی وجود ندارد اما باحتمال زیاد بمانند سایر امامزادگان موسوی که به کوهستانهای البرز پناهنده شدند، در شرایطی که خلفای عباسی قصد جان آنان را داشته اند؛ منطقه کوهستانی البرز مکانی امن برایشان محسوب میگشته‌است و این سبب اصلی مهاجرت آنان به این مناطق بوده‌است. اما دلایل دیگری مثل تبلیغ مذهب تشیع در بین مردم این مناطق که برای خاندان پیامبر ارزش و احترام خاصی قائل بوده‌اند و گرایش به تشیع داشته‌اند و گاهی از امامزادگان دعوت بعمل می‌آورده‌اند ؛ را می‌توان نام برد؛ بویژه در دوره حکومت‌های علوی طبرستان و دیلمستان و گیلان که یکی از بنیانگذاران آن داعی کبیر یعنی حسن بن زید است؛ این مناطق نیز تحت تاثیر جنبش‌ها و شورش‌های شیعی و بعضاً شیعه زیدی قرار داشته و تحت سیطره حکومت‌های علوی در آمده‌است.

برخی از مردم بومی لواسان باور و اعتقاداتی خاص راجع به نحوه شهادت و مهاجرت این امامزاده دارند که بیان می‌دارد این امامزاده بدنبال برادر دیگر خود که همان امامزاده فضلعلی است؛ به لواسان آمد و بمحض اینکه از مردم پرسید "برادرم کجاست" توسط گروهی از راهزنان به قتل رسید و در همانجا مدفون گردید که این قول چندان قابل اعتماد نیست چون اولاً شجره نامه هر دو امامزاده متفاوت است و برادر نیستند و ثانیاً در هیچ یک از کتب و منابع تاریخی عنوان نگردیده‌است.

نحوه معماری بنا و صحن
ایوان ورودی بنا سال ۱۳۷۶ بازسازی شده و برای تزئین آن از کاشی هفت‌رنگ استفاده شده‌است. ضریح امامزاده در وسط یکی از اتاق‌ها قرار گرفته که روی آن ضریحی تعبیه شده‌است. سنگ قبر آن از جنس مرمر است و روی آن عبارت «مرقد مطهر حضرت امامزاده عبدالله ابن حسین ابن عدنان ابن موسی الکاظم» نوشته شده‌است. گنبدی که بر بالای اتاق مقبره ساخته شده دو پوششی بوده و از بیرون، تقریباً مخروطی به نظر می‌رسد؛ درون گنبد هم آیینه‌کاری شده‌است. نمای بیرونی امامزاده با سنگ تیشه‌ای استخوانی ساخته شده‌است. این بقعه متبرکه دارای مساحتی حدود یک هزار و ۵۰۰ متر مربع است که یکصد متر مربع از آن به بنای بقعه اختصاص یافته‌است.

ضریح
در سال ۱۳۵۷ ضریحی فلزی به وسیله استاد روزگاریان با ابعاد۲۲/۲ ×۶۴/۱ و ارتفاع ۲۰/۲ متر برای این بقعه ساخته و نصب شده‌است. این ضریح دارای ۱۰ دهانه مینا کاری متضمن خطوطی قرآنی و اشعار فارسی است.

قدمت بنا
قدمت اولیه این بقعه با پلان شش ضلعی منظم، به قرن هفتم یا هشتم هجری باز می‌گردد.

معماری سقف
گنبد آن با ارتفاع چهار متر به صورت مخروطی شکل بوده و فاقد گلدسته‌است.
منبع : wikipedia.com


امام زاده عبدالله جائیج
امام زاده عبدالله جائیج
امام زاده عبدالله جائیج
امام زاده عبدالله جائیج
امام زاده عبدالله جائیج
توسط: admin | در تاریخ: (11 تیر 1395, 04:23) 0
تاکنون نظری ارسال نشده است ! شما اولین نفر باشید !

می خوام یک نظر جدید ثبت کنم

vote-iconنظرسنجی
ایا با دریافت هزینه و ساخت پارک در ابتدای رودخانه موافقید

تبلیغات


مجموع آنلاین ها : 1
0   1   0
crawl Bot